αληθινός

αληθινός true, real, actual, factual, veritable prava, vera vrai adevărat حقيقي pravdivý sand wahr verdadero tosi istinit vero 本当の 진실한 waar sann prawdziwy verdadeiro истинный sant ที่เป็นเรื่องจริง gerçek thật 真实的

επίθ α / θ / ουδ αληθινός, αληθινή, αληθινό [alithi'nos, alithi'ni, alithi'no]

1 πραγματικός existant/-anteréel/-elle

ένα αληθινό περιστατικό un fait réel

ένας αληθινός φίλος un véritable ami

Nιώθω αληθινή ευχαρίστηση. Éprouver un réel plaisir.

2 γνήσιος, ατόφιος vrai, vraie

αληθινό διαμάντι un vrai diamant

3 ειλικρινής sincèrevrai, vraie

αληθινή αγάπη un véritable amour

4 σαν πραγματικός vrai

Ένα μεγάλο σπίτι, αληθινό κάστρο. Une grande maison, un vrai château.

αληθινός παράδεισος un vrai paradis