δημόσιος

δημόσιος public public publiek, openbaar شعبي veřejný offentlig öffentlich público julkinen javni pubblico 公衆の 공공의 offentlig publiczny público общественный allmän ที่สาธาณชน halk công cộng 公众的, 公众 公眾

επίθ α / θ / ουδ δημόσιος, δημόσια, δημόσιο [ði'mosios, ði'mosia, ði'mosio]

1 που είναι για όλους public/-ique

δημόσιος χώρος un lieu public

2 σχετικός με το κράτος d'Étatpublic/-ique

δημόσια υπηρεσία un service d'État

δημόσιο έγγραφο un document public

3 σχετικός με το δημόσιο fonctionnaire

Είναι δημόσιος υπάλληλος. Il est fonctionnaire.

οι δημόσιες σχέσεις
οι επαγγελματικές επαφές les relations publiques

ουσ ουδ δημόσιο τα διοικητικά όργανα του Κράτους secteur public

δουλεύω στο δημόσιο être fonctionnaire/travailler dans le secteur public