σαπίζω

σαπίζω rot, decay, decompose يَتْعِفَن shnít rådne verfaulen pudrirse mädäntyä pourrir truliti marcire 腐る 썩다 rotten råtne zgnić apodrecer гнить ruttna เน่า çürümek thối rữa 腐烂

ρ μετβ σαπίζω [sa'pizo]

1 όταν χαλάει κτ από την υγρασία qui fait pourrir

Η πολλή υγρασία κάνει τις ρίζες να σαπίσουν. Trop d'humidité fait pourrir la racine des plantes.

2 αναστατώνω τη ζωή κάποιου pourrir la vie de qqn

Μ' έχουν σαπίσει στα φάρμακα. On me pourrit la vie avec des médicaments.

σαπίζω κπ στο ξύλο
τον χτυπάω πολύ rouer qqn de coupstabasser

Όταν μέθαγε, σάπιζε τη γυναίκα του στο ξύλο. Quand il se saoulait, il rouait sa femme de coups.

ρ αμετβ σαπίζω

γίνομαι σάπιος pourrirse putréfier

Τα φρούτα σάπισαν. Les fruits ont pourri.

η σάρκα σαπίζει la chair se putréfie